“vakit zifiri gece, gözlerim mavi…”
ÇARPA ÇARPA
Çarpa çarpa dağa taşa
Arındık (mı?) çar çamur bulanarak
Vadisini yitirmiş bir su gibi…
Yar’ıldı kalp: çarpa çarpa
Şa(r)k şa(r)k!.. etti orta yerinden
Onlar için. Duymadı biri bile.
Çarpa çarpa: suratına, söneğin
Alacakaranlığını
Kaçırdık(mı?) dev-şirecek ışığı…
Koştum dinlencesiz yazın peşinde
Diz(e)lerimde derman kalmadı…
Vakit zifiri gece, gözlerim mavi…