“dur!.maz döner daim dönya…”
KA(A)N
İnce-cikten bir ka(a)n sızar
İntih’ar karası gözlerinden gecenin
Baharında bir ozan
Gize yürür güzel yüzü güz
Ve şiir kırıkları ellerinde
-Üşümüş çiçekleri aşkın-
Düşün(e)meden kimin birleştireceğini
O kırıkları
Kimin okşayacağını üşümüş
Çiçekleri yani
Ve küfretmenin bile ağız dolusu
Bu l’ağıma düşmüş topa
Daha doğru olacağını bu sessiz gidişten
İleride bırakarak ya
rım pek çok şeyi
Gize yürür bir civan
Dur!.maz döner yine dönya
İnce-cikten bir ka(a)n sızar
Yüreğinden her ozanın.